Μια ματιά στην Γ' Τάξη
Την τελευταία εβδομάδα πριν από τις γιορτές του Πάσχα, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ΄ τάξης είχαν τη δυνατότητα να μυηθούν στο πασχαλινό κλίμα, μαθαίνοντας παραδόσεις, δημιουργώντας κατασκευές, τραγουδώντας κάλαντα, καλλιεργώντας τη συνεργασία και δοκιμάζοντας λίγη... ζαχαροπλαστική! Σε συνέχεια των Πασχαλινών μαθημάτων της Γλώσσας, των Θρησκευτικών και των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων, συμμετείχαν σε ποικίλες βιωματικές και διασκεδαστικές δραστηριότητες. Παρασκεύασαν τα δικά τους παραδοσιακά πασχαλινά κουλουράκια, διακόσμησαν τις λαμπάδες τους με δημιουργικότητα, κατασκεύασαν καρτ-ποστάλ για να ανταλλάξουν ευχές, συζήτησαν για τα Πασχαλινά έθιμα και τραγούδησαν τα κάλαντα και το "λαζοτράγουδο".
Με τις Πασχαλινές αυτές δραστηριότητες δόθηκε στους μαθητές/τριες μια πολύτιμη ευκαιρία να αναπτύξουν τη δημιουργικότητά τους, τη λεπτή κινητικότητά τους και να καλλιεργήσουν την αισθητική και εικαστική τους έκφραση. Παράλληλα, ενισχύθηκε η συνεργασία και ήρθαν σε επαφή με πολιτισμικά στοιχεία της ελληνικής παράδοσης.
Υπεύθυνη εκπαιδευτικός: Κάσσαρη Έλενα (ΠΕ70)
Η Γ΄ τάξη έβαψε, φέτος, τα πασχαλινά της αυγά με γκοφρέ χαρτί (γνωστό και ως χαρτί μεταξωτό ή tissue paper). Ήταν ένας διασκεδαστικός και εύκολος τρόπος να δημιουργήσουμε πολύχρωμα πασχαλινά αυγά, με ένα πιο καλλιτεχνικό και ιδιαίτερο στυλ. Για τη διαδικασία χρειαστήκαμε άσπρα βρασμένα αυγά (σε θερμοκρασία δωματίου), πολύχρωμο γκοφρέ χαρτί κομμένο ή σκισμένο σε μικρά κομματάκια, νερό, πινέλο ή σφουγγαράκι, καθώς και γάντια για όποιον ήθελε να προστατέψει τα χέρια του. Χρησιμοποιήσαμε επίσης παλιές εφημερίδες ή πλαστικό τραπεζομάντιλο για να προστατεύσουμε τις επιφάνειες.
Αρχικά, ετοιμάσαμε ένα μπολ με νερό και, με τη βοήθεια του πινέλου ή του σφουγγαριού, βρέξαμε τα αυγά. Αυτό το βήμα ήταν σημαντικό, καθώς βοήθησε το χρώμα από το γκοφρέ χαρτί να μεταφερθεί στο κέλυφος. Στη συνέχεια, καλύψαμε τα αυγά με τα πολύχρωμα κομματάκια του χαρτιού, πιέζοντάς τα απαλά για να κολλήσουν, ενώ με το πινέλο τα ταμπονάραμε όπου χρειάστηκε. Αφήσαμε τα αυγά να στεγνώσουν για 10–20 λεπτά, ώστε να απορροφήσουν καλά το χρώμα. Όταν πλέον είχαν στεγνώσει, αφαιρέσαμε απαλά τα κομμάτια γκοφρέ, αποκαλύπτοντας ένα υπέροχο αποτέλεσμα με εφέ watercolor. Όσοι το επιθυμούσαν, χάρισαν στα αυγά τους μία επιπλέον γυαλάδα, περνώντας τα με λίγο λάδι και τρίβοντάς τα απαλά με χαρτί κουζίνας. Η δραστηριότητα αυτή αποτέλεσε έναν όμορφο συνδυασμό δημιουργίας, παράδοσης και ανοιξιάτικης χαράς, ενισχύοντας τη φαντασία και τη θετική διάθεση των παιδιών! Καλό Πάσχα!
Υπεύθυνες εκπαιδευτικοί: Κάσσαρη Έλενα (ΠΕ70), Φαϊτά Ευφημία (ΠΕ08)
Το βιβλίο με τίτλο «Πες όχι στο πείραγμα» από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, αποτέλεσε την αφορμή για μια σειρά βιωματικών δράσεων και δραστηριοτήτων σε θέματα πρόληψης σχολικής βίας και εκφοβισμού. Τα "πειράγματα" σε αυτή την ηλικία μπορεί να φαίνονται αθώα, αλλά όταν γίνονται επαναλαμβανόμενα και πληγώνουν τα παιδιά, μπορεί να καταστούν «επιβλαβή» και στην ακραία περίπτωση, να πάρουν τη μορφή του σχολικού εκφοβισμού. Τα πειράγματα μπορεί να είναι λεκτικά (κοροϊδίες, παρατσούκλια), σωματικά (σπρωξίματα, χτυπήματα), ή κοινωνικά (αποκλεισμός από παιχνίδια ή παρέες).
Οι δράσεις ευαισθητοποίησης που υλοποιήθηκαν είχαν στόχο οι μαθητές/τριες της Γ' τάξης να κατανοήσουν τι είναι το πείραγμα, πότε γίνεται ενοχλητικό, να διακρίνουν εάν πρόκειται για σχολικό εκφοβισμό, να μάθουν πώς να αντιδρούν και πότε να ζητούν βοήθεια. Οι μαθητές/τριες χωρισμένοι σε ομάδες, διάβασαν αποσπάσματα από το βιβλίο και δημιούργησαν σύντομα ρεαλιστικά σενάρια με βάση το κείμενο, τα οποία, στη συνέχεια, δραματοποίησαν: 1. Ένα παιδί κοροϊδεύει κάποιον για τα παλιά του ρούχα, 2. Μια ομάδα παιδιών δεν αφήνει κάποιον να παίξει, 3. Ένα παιδί διαβάζει χαμηλόφωνα.
Μετά από κάθε δραματοποίηση ακολουθούσε συζήτηση, αναφορικά με το πώς ένιωθαν οι εμπλεκόμενοι, εάν ήταν πείραγμα ή εκφοβισμός και πώς θα μπορούσαν να αντιδράσουν θετικά σε μια τέτοια περίσταση οι εμπλεκόμενοι. Ανακεφαλαιωτικά, στα Εργαστήρια Δεξιοτήτων έγινε συζήτηση-προέκταση των σεναρίων, εστιάζοντας στην έννοια του σεβασμού, ως το άλλο άκρο του πειράγματος, οπότε οι μαθητές/τριες έφτιαξαν συννεφόλεξο (word cloud) για τη λέξη «σεβασμός» αναδεικνύοντας έννοιες και συναισθήματα.
Υπεύθυνες εκπαιδευτικοί: Κάσσαρη Έλενα, Δούλη Ελένη (ΠΕ70), Λισγάρα Κωνσταντίνα (Θεατρολόγος)
Η σχολική βία και η διαφορετικότητα είναι δύο έννοιες που συνδέονται στενά, καθώς πολλά περιστατικά σχολικού εκφοβισμού ξεκινούν ακριβώς επειδή κάποιος είναι "διαφορετικός" – είτε λόγω εμφάνισης, εθνικότητας, φύλου, θρησκείας, αναπηρίας, τρόπου έκφρασης ή απλώς επειδή δεν "ταιριάζει" με την πλειοψηφία. Οι μαθητές και οι μαθήτριες που ξεχωρίζουν από το "συνηθισμένο πρότυπο" συχνά γίνονται στόχος κοροϊδίας ή αποκλεισμού, νιώθουν περιθωριοποιημένοι και δυσκολεύονται να εξωτερικεύσουν όσα βιώνουν από φόβο ή ντροπή. Παρομοιάσαμε, λοιπόν, ένα παιδί με τον Έλμερ τον ελέφαντα – διαφορετικό εξωτερικά αλλά και με μοναδική προσωπικότητα – που μπορεί να βιώσει bullying αν το περιβάλλον δεν είναι υποστηρικτικό και ανοιχτό στη διαφορετικότητα.
Ο Έλμερ είναι ένας ελέφαντας, αλλά όχι σαν τους άλλους. Δεν είναι γκρι – έχει πολύχρωμο, καρό δέρμα και είναι πάντα χαρούμενος και γεμάτος αστεία. Οι άλλοι ελέφαντες τον αγαπούν, αλλά ο ίδιος αρχίζει να αναρωτιέται αν θα έπρεπε να είναι σαν όλους τους άλλους. Μια μέρα αποφασίζει να καλυφθεί με γκρι χρώμα και να "χαθεί στο πλήθος", όμως γρήγορα αντιλαμβάνεται ότι η μοναδικότητά του είναι αυτό που τον κάνει ξεχωριστό και ότι η διαφορετικότητα είναι κάτι που πρέπει να γιορτάζεται.
Με αφορμή τον Έλμερ, στην τάξη υλοποιήθηκαν διάφορες δραστηριότητες. Διαβάσαμε την ιστορία του και παρακολουθήσαμε την ψηφιακή της αφήγηση, ενώ τα παιδιά κατασκεύασαν "τον Έλμερ της Διαφορετικότητας". Μέσα από αυτές τις δράσεις, οι μαθητές/τριες της Γ΄ τάξης συζήτησαν με τις εκπαιδευτικούς τα βασικά μηνύματα της ιστορίας και ευαισθητοποιήθηκαν σε θέματα όπως ο σεβασμός της μοναδικότητας του άλλου, η κατανόηση ότι η διαφορετικότητα μπορεί να αποτελεί δύναμη και όχι αδυναμία, η αποδοχή και η ενσυναίσθηση ως βασικές αξίες μιας υγιούς κοινωνίας, η αναγνώριση και η σωστή παρέμβαση σε περιπτώσεις σχολικής βίας, καθώς και η σημασία να νιώθουν ασφάλεια να είναι ο εαυτός τους.
Υπεύθυνες εκπαιδευτικοί: Φαϊτά Ευφημία (ΠΕ08), Κάσσαρη Έλενα (ΠΕ70)
Οι μαθητές και οι μαθήτριες του Ομίλου «Μυθολογία: στα μονοπάτια των μυθικών θεών και των ηρώων» ταξίδεψαν στον συναρπαστικό κόσμο διαφορετικών μυθολογιών του παγκόσμιου χάρτη, όπως της Αιγύπτου, της Σκανδιναβίας, της Ινδίας και της Μεσοποταμίας. Γνώρισαν βασικά τους στοιχεία, εξερεύνησαν κεντρικούς μύθους και σημαντικές θεότητες, ανακαλύπτοντας πώς κάθε πολιτισμός προσπάθησε να εξηγήσει τον κόσμο μέσα από το μύθο. Στη συνέχεια, προχώρησαν σε μία δημιουργική συγκριτική μελέτη με την ελληνική μυθολογία, εντοπίζοντας ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στους θεούς, τους ήρωες και τις αφηγήσεις, και συνθέτοντας μια συλλογική παρουσίαση που ανέδειξε τις πολιτισμικές γέφυρες και τις ιδιαιτερότητες κάθε παράδοσης.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της δράσης, οι μαθητές/τριες είχαν ως στόχο να γνωρίσουν βασικά χαρακτηριστικά της ελληνικής και ξένων μυθολογιών, να έρθουν σε επαφή με διαφορετικούς πολιτισμούς μέσα από τα μυθολογικά τους αφηγήματα, να αναγνωρίσουν κοινά και διαφορετικά στοιχεία στους θεούς, τους ήρωες και τις ιστορίες, να αντλήσουν πληροφορίες από ψηφιακούς και έντυπους πόρους, να τους αντιπαραβάλλουν και να συνθέσουν ομαδικά μια συλλογική παρουσίαση. Επιπλέον, κλήθηκαν να κατανοήσουν τη σημασία του μύθου ως μέσου ερμηνείας του κόσμου από τους ανθρώπους, να αναπτύξουν δεξιότητες παρατήρησης, σύγκρισης και ανάλυσης, να καλλιεργήσουν σεβασμό απέναντι σε άλλους πολιτισμούς και κοσμοθεωρίες, να ενισχύσουν τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους μέσα από καλλιτεχνικές και θεατρικές δραστηριότητες, καθώς και να συνεργαστούν, να διαπραγματευτούν και να συνθέσουν απόψεις στο πλαίσιο της ομάδας.
Μέσα από αυτό το γοητευτικό ταξίδι σε κόσμους γεμάτους θεούς, τέρατα και απίστευτες ιστορίες, οι μαθητές/τριες διαπίστωσαν ότι όλες οι μυθολογίες μοιράζονται βασικές ομοιότητες: όλες παρουσιάζουν θεότητες και ήρωες, περιγράφουν μύθους για τη δημιουργία του κόσμου και αποκαλύπτουν τη βαθιά ανάγκη των ανθρώπων να προσεύχονται στους θεούς τους. Παράλληλα, κατανόησαν και τις διαφορές: οι θεότητες εμφανίζονται με διαφορετικά χαρακτηριστικά σε κάθε πολιτισμό, άλλες έχουν ζωικά στοιχεία και άλλες όχι, ενώ οι αφηγήσεις διαφέρουν ως προς τη θεματολογία και το ύφος, παραμένοντας ωστόσο διδακτικές και βαθιά ανθρώπινες.
Υπεύθυνη εκπαιδευτικός: Κάσσαρη Έλενα (ΠΕ70)